نسل جوان ایران

علوم انسانیحقوقحقوق جزا

پایان نامه کارشناسی ارشد بررسی تطبیقی جرایم افترا و نشر اکاذیب در فقه جزایی و حقوق موضوعه

ارسال کننده : جناب آقای علی اردستانی
سطح فعالیت : مدیر ارشد
ایمیل : aliardestani55[@]gmail.com
تاریخ ارسال : ۱۱ بهمن ۱۳۹۶
دفعات بازدید : 32
زبان نوشتاری : فارسی
تعداد صفحه : 117
فرمت فایل : pdf
حجم فایل : 1873

قیمت فایل : 15,000 تومان
خرید فایل

امتیاز مثبت : 0
امتیاز منفی : 0

پایگاه مقاله نسل جوان ایران

جرایمی که تهدید، علیه تمامیت معنوی اشخاص می باشند در قانون مجازات اسلامی تحت عناوین افترا ، نشر اکاذیب ، قذف، تهمت و.... مورد بررسی قرار گرفتهاند. جرم افترا موضوع ماده ۶۹۷ قانون مجازات اسلامی مقید به وسیله است اما نوع وسیله از اهمیت برخوردار نمی باشد. لذا با کاریکاتور یا نقاشی و.. هم می توان نسبت دهنده بود. اما لازم است موضوع انتسابی مطابق قانون جرم باشد و نسبت دهنده ، صراحت در انتساب داشته باشد و انتشار امر یکی دیگر از شرایط تحقق بزه است پس لازم است ،عده ای که عنوان مجمع بر آنها صدق کند از موضوع مطلع باشند . همچنین برای مفتری محسوب شدن نیاز به سوءنیت خاص نیست و در صورت جمع شرايط فوق و عدم اثبات جرم استنادی از سوی نسبت دهنده، شخص مفتری محسوب می شود. اما در ماده ۶۹۸ ق.م. که جرم نشر اکاذیب تعریف شده انتساب عمل مجرمانه لازم نیست بلکه کذب بودن محتوای اظهار به شرطی که قابلیت اضرار به غیر داشته باشد یکی از شرایط تحقق بزه است این جرم از جرایم مطلق است و نیازی به وقوع نتیجه نیست اما بر خلاف افترا سوءنیت خاص یعنی قصد اضرار به غیر لازم است. بطور کلی در افترا بار دلیل در صحت اسناد به عهده متهم است. اما در نشر اکاذیب بار دلیل در اثبات دروغ بودن اسناد، به عهده مقام تعقیب و شاکی است .از مصادیق این جرایم در فقه قذف و کذب است که مهمترین قسمت آن در آیه ۱۹ از سوره مبارکه نور در مورد قذف و تهمت زنا به زنان پاکدامن است. که با توجه به حساسیت این موضوع در جامعه اسلامی و اهمیت عفت زنان تفاسیر متعددی در این زمینه وجود دارد. آیات دیگری از قران کریم از جمله آیه شریفه ۱۰۵ از سوره نحل و ۱۸ از سوره هود و...به بررسی این جرایم در شرع مقدس پرداخته و برای مرتکبین مجازات مقرر شده است.

ندارد

موضوع تحقیق حاضر، بررسی تطبیقی افترا و نشر اکاذیب در فقه جزایی و حقوق موضوعه است. از نظر تاریخی حمایت از آزادی معنوی افراد مانند آزادی تن از گذشته مورد توجه ادیان الهی و قوانین موضوعه بشری قرار گرفته و هر گونه تعرض به حیثیت و شرافت اشخاص تحت عناوین مجرمانه افترا و قذف و توهین و فحاشی به اشخاص قابل تعقیب کیفری و مستحق عقوبت اخروی با مجازات شناخته شده است. به عبارت دیگر، افترا و نشر اکاذیب از جمله جرائم و گناهانی هستند که از قدیم الایام مورد تنفر و انزجار بشر واقع شده اند چه در قوانین الهی و چه در قوانین موضوعه به عنوان جرم و گناهان کبیره برای آن مجازات دنیوی یا عقوبت اخروی معین کرده اند.

چنانکه در مجمع القوانين حمورابی و همچنین قوانین یونان و روم قدیم برای مرتکبان این جرایم مجازات شدیدی وجود داشته به طوری که گاهی اوقات تا سر حد مرگ بالا رفته است. حتی در قوانین زرتشت که بر سه پایه گفتار، کردار نیک، پندار نیک استوار بوده است و نیز در ایران باستان و دوره ساسانیان دروغ گویی و سخن چینی و دشنام از اعمال مذموم و ناپسند بوده است. همچنین مطابق تعالیم مقدس اسلامی بداندیشی بی دلیل و فحاشی و افترا و فاش کردن عیب و قبایح دیگران و همچنین سخن چینی و تمامی از جمله معاصی بزرگ مخالف اخلاق و دین و ایمان فرد مسلمان معرفی شده است. افترا واژهای است قرآنی که در معارف گوناگون اسلامی، سخت نکوهیده شده و از بزرگترین و زشت ترین گناهان به شمار رفته است. این صفت از ویژگی های بارز مشرکان و کافران و تکذیب کنندگان خدا و رسالت پیامبر(ص) محسوب شده است، لذا قرآن کریم آیات شریفه متعددی را برای ارائه معنی روشن و محسوس از افترا در حوزهی عمل و عقیده بیان داشته و آشکارترین مصادیق آن را شرک، بت پرستی و پیروی از سنت های جاهلی می داند.

در مادهی ۶۹۷ قانون مجازات اسلامی در تعریف جرم افترا چنین آمده است : ((هر کس به وسیله ی اوراق چاپی یا خطی، یا به وسیله درج در روزنامه و جراید یا نطق در مجامع، یا به هر وسیلهی دیگر به کسی امری را صریحا نسبت دهد یا آنها را منتشر نماید که مطابق قانون آن امر جرم محسوب شود و نتواند صحت آن را اثبات نماید جز در مواردی که موجب حد است به یک ماه تا یک سال حبس و تا ۷۴ ضربه شلاق یا یکی از آنها حسب مورد محکوم خواهد شد.))

نشر نیز در لغت به معنای پراکندگی، گستردگی و انتشار آمده است و اکاذیب جمع كذب و كذب در لغت به معنی دروغ گفتن، خبر برخلاف عقیده خود، خواه مطابق واقع باشد یا نباشد، خبر دادن از چیزی بر خلاف آنچه هست با علم به آن، ضد صدق و ... است. بنابر این نشر اکاذیب نیز به معنی پخش و انتشار هر نوع سخن خلاف واقع و حقیقت خواهد بود.

مبنای شرعی جرم نشر اکاذیب از آیات شریفه ((۱۹)) سوره مبارکه نور و ((۱۳)) سوره مبارکه حجرات گرفته شده است. به گونه ای که آیه ((۱۹)) سوره نور می فرمایند: ((إن الذين يحبون أن تشيع الفاحشه في الذين آمنوا لهم عذاب اليم((آنان که دوست می دارند که در میان اهل ایمان کار منکری اشاعه و شهرت یابد برای آنها در دنیا و آخرت عذابی دردناک خواهد بود.) و آبه ((۱۳)) سوره حجرات می فرماید( (یا ایها الذین أمنوا اجتنبوا كثيرا من الظن إن بعض الظن اثم ولا تحسبوا ولايغتب بعضكم بعضا و ...)) ((ای اهل ایمان از بسیاری پندارها در حق یکدیگر اجتناب کنید که برخی ظن و پندارها معصیت است.))

این جرم در ماده ۶۹۸( (قانون تعزيرات)) به شرح زیر مورد پیش بینی قانونگذار قرار گرفته است: ((هر کس به قصد اضرار به غیر یا تشویش اذهان عمومی با مقامات رسمی به وسیله نامه یا شکوائیه یا مراسلات یا عرایض یا گزارش یا توزیع هرگونه اوراق چاپی یا خطی با امضا یا بدون امضا اکاذیبی را اظهار نماید یا با همان مقاصد اعمال را برخلاف حقیقت رأسایا به عنوان نقل قول به شخص حقیقی یا حقوقی با مقامات رسمی تصريحايا تلویحا نسبت دهد، اعم از این که از طريق مزبور به نحوی از انحاء ضرر مادی یا معنوی به غیر وارد شود یا نه علاوه بر اعاده حیثیت در صورت امکان باید به حبس از دو ماه تا دو سال و یا شلاق تا ۷۴ ضربه محکوم شود))

برای این فایل تا کنون نظری ارسال نشده است

برای ارسال نظر باید عضو سایت باشید

تعداد کاراکتر مجاز:

برچسب های مرتبط


فهرست کتابخانه نسل جوان ایران

تاییدیه های سایت


درگاه بانک ملت

شبکه های اجتماعی نسل جوان ایران


فن آوری های روز دنیا


آرشیو فن آوری های روز دنیا

جدیدترین اخبار سایت


پایگاه خبری نسل جوان ایران

مقالات برتر و منتخب کاربران